تبليغاتX

JavaScript Codes بی اسم -
                                               

                                                 پنجره ي نهم                 


 1. قول و قرار  بی اسم:

 مي خوام با عرض پوزش از همه ي دوستاني كه تا امروز " بعد از اطلاع رساني  در خصوص به روز شدن اين وبلاگ" بزرگوارانه  زحمت سر زدن  و نقد و بررسي اشعار رو متقبل مي شدند ، خواهش كنم كه بنده رو از انجام اين وظيفه ،صرفا به دليل مشغله ي بيش از حدي كه مدتيه دچارش شدم و  تقريبا  از بيشتر كارهام باز موندم، معاف كنن و در صورت تمايل در اول و پانزدهم هر ماه انشاء ا...  بعد از تشريف فرمايي  ، شاهد به روز بودن اين وبلاگ  باشند(پس قرارمون اول و پانزدهم هر ماه). پيشاپيش هم از دوستاني كه به همون دليل ياد شده متاسفانه از اين به بعد كمتر  وشايد دير دير ،اين افتخار و سعادت نصيبم بشه كه بهشون سر بزنم با تمام وجود عذر خواهي مي كنم  و دلم مي خواد عذر اين كمترين رو بپذيرند و بنده رو از دعاي خيرشون محروم نكنند.


 ۲. غزل بي اسم :

 

پرنسس  

 مانند لاشخور شده كم كم (به جاي قو )

روحِ زني كه توي خيابان ،كنار جو –

در (( مردها )) كه مثلِ لجن عاشق (( زن )) اَند

لوليده وبه عمقِ لجن رفته تا گلو

يك شب ، شبيهِ آيينه اي پُر تَرَك شد وُ

از لاي درزِ آيينه خود را كشانْد تو

از چشم هاي متّهمِ خود ، سؤال كرد :

يك مرد ( مرد واقعاً عاشق )كجاست ؟كو ؟

هر كس رسيده گفته به او: عاشقِ تو اَم

قلبم بهشتِ عشقِ تو است اي فرشته خو !

من؟! شاهزاده اي كه تو را دوست دارد وُ

عمري براي يافتنت كرده جستجو !

پس تا تو هم پرنسسِ رؤياي من شوي

با من بيا به قصر بلورينِ رو به رو

زن هم كه گول خورده و با مرد رفته وُ

بعد از يكي دو روز شنيده : (( بُرو  نگو ما عاشق هميم ،

                                                            وَ حتّي نپرس كه

پاكي ، غرور ، عشق ، جواني و آرزوهايم چه مي شود ،

همه اَش مشكلِ تو است

اصلاً بُرو بمير و بخز در ميان گوري كه خودت به دست خودت كنده اي ،

                                                                                 ولي

باران شروع مي شود از اين به بعد و او –

آن قدر اشك ريخته كه ذرّه ذرّه ي

روحش كه لاشخور شده بود وُ

                           دو چشم و موهايش شبيه بچّگي اش مي شود كه بود :

معصوم و دوست داشتني ، ناز و خنده رو

احساس مي كند كه دو تا بال دارد وُ

از لاي درزِ آينه اي پر ترَك به سوي آسمان پريده وُ

از آن به بعد هم  ، عكسي درونِ آينه مانده ست ( شكل قو ).

(اين سنگ قبر كادوي روز تولدت/ص   ۳۶  )

+ نوشته شده توسط مهدی زارعی در سه شنبه پانزدهم بهمن 1387 و ساعت 21:48 |
class =menu>



 طراح قالب: علی دهقانی

Powered By
BLOGFA.COM